گوهر بی نشان

تفسير خورشيد و ماه و ستاره

 انسان همينكه تفكر مي كند مي بيند روز خيلي روشن است و شب هم تاريك و انسان نمي تواند ببيند اما اين هم يك نوع صفات است اين يك خودنمائي است خدا مي گويد: بيا بيشتر نزديك شويم نگرش به طلوع و غروب آفتاب زيباست، نگاه به آسمان مي كنيم مي بينيم خورشيد رفت و هوا كم كم تاريك شد. تاريكي شب خودنمائي مي كند. خورشيد كه باشد هيچ كس به فكر ماه نيست، تاريكي شب جلوه ماه را نشان مي دهد و ماه خودنمايي مي كند و اظهار خود نمايي مي كند. قدرتش را در ظلمات شب به نمايش مي گذارد و مي گويد: من چراغ شب هستم كم كم ماه ناپديد مي شود و تاريكي سلطه پيدا مي كند و گسترده بر فرش زمين مي شود.

در ظلمات شب ستاره ها پديدار مي شوند و همچون گوهري بر پهنه آسمان مي درخشند همينكه صبح نزديك مي شود و خورشيد از دور مي آيد تاريكي خود را پنهان مي كند و هوا روشن مي شود و شادابي صبح بر پهنه زمين پديدار مي شود و هستي شادابي پيدا مي كند انسان شاداب و پر انرژي به كار مشغول مي شود و با حال خويش به امورات مشغول مي شود.

ما مي خواهيم بگوييم:

اي انسان صبح زود باش بياييد حال خوش پيدا كنيم بين طلوعين را بين خود قرار بده و بگو مي خواهم طلوع كنم، بگو شب بوده ام آمده ام در اين راه و مي خواهم طلوع كنم و صبح شوم.