گوهر بی نشان

رابطه آسمانها با حركت درويش 2

اهل دل اگر هوشيار نبود، اگر بيدار نبود، اگر هدفي نداشت ، خود به خود از حق تعالي جدا مي شود. فاصله اش زياد مي شود هر چه فاصله اش زياد شد از رحمت او دور مي ماند. ما بايد دلمان را با حق تعالي با خورشيد و زمين تشريح كنيم.

تاريكي هم مقامي دارد و شب عظمتي،‌عظمت ماه هم تا يك دوره خلاقيت است براي انسان اما خلاقيت ضعيف است.

خدا مي فرمايد: فقرا (دراويش) از مردم جدايند.

فكر كنيد ببينيد ماه و ستاره و خورشيد، اينها جلوه هايشان را نشان مي دهد جلوه نمائي مي كنند، هزاران سال است كه جلوه نمايي مي كنند (البته نه خود نمايي مورد نظر ما) آنها جلوه هايشان را نشان مي دهند و خلاقيت خود را بظهور مي رسانند. هر روز بهتر و خوبتر از روز قبل جلوه نمائي مي كنند. اگر امشب تمام شد و فردا باز مي آيد ولي از نقطه اي ديگر و كمي با روز قبل فرق دارد يا بزرگتر جلوه مي كند يا كوچكتر، بهر حال ثابت نيست شما خودتان را به ماه تشريح كنيد اگر يك شب ابر بود و ماه نبود نه بر اين است كه ماه تمام شد نه اين تمام شدني است.

اگر شما در جمعي قرار گرفتيد كه اين جمع معيوب بود و يا مخالف افكار و انديشه ها و صحبتهاي دلت بود اين ابري است در حركت راه بايد عيب را برطرف كني بايد عيب را بيابي تا لكه ابر كنار برود.

اگر گفتيم فقير بايد لطيف باشد با لطافت زندگي كند و با لطافت حركت كند بخاطر اين است كه جلوي ماهش را ابر قرار نگيرد.

قائده اي است كه مي گويند ماه شب چهاردهم، چرا فقط شب چهاردهم شب پانزدهم و شانزدهم هم ماه جلوه نمايي به همان حال شب چهاردهم دارد ولي دليل اين است كه در طي اين چهارده روز كم كم حركت كرده و خود را در معرض عنايت خورشيد قرار داده است و رشد نموده و مقامات كسب كرده است و شب چهاردهم تكميل شده است مگر اين همان ماه شب اول نيست؟ مگر اين همان ما شب دوم نيست؟چرا هست ولي در حال حركت بود و تلاش نمود و خود را در معرض رحمت خورشيد قرار داد تا ماه شب چهاردهم شد و ثابت نبود.

 حركت سلوكي درويش هم بر اساس حركت ماه است او نبايد ثابت بماند و بايد حركت كند و همواره خود را به دل معشوق نزديك كند تا به ماه شب چهاردهم جلوه كند.

ماه جلوه مي كند و به ستارگان آسمان خداوندي فخر عشق مي فروشد و در برابر آنها عشق ظهور مي دهد و مي گويد:من آنقدر نور دارم كه كسي شما را نمي بيند، مي گويد من همه بندگان را بسوي خود مي خوانم و همه سرهايشان براي ديدن من بالاست و مي گويند ببينيد كه ماه چقدر زيبا است، شب چهاردهم همه به ماه نگاه مي كنند.

ستارگان در عالم حركت فقر، خلق الله هستند سعي كنيد در برابر خلق الله ماه شب چهاردهم بشويد، اگر شبي لكه ابري پيدا شد و تاريك شد مردم سريع كنجكاوي مي كنند كه چرا ابر شد. لكه ابر از ان فقيري است كه مي خواهد خود را پاك كند خود را پاك نكرده است اينها تشريح افراد سالك براي رسيدن به مقصد است و درسي است براي تفكر در باب عظمت خلقت خداوندي.

ستارگان آسمان هم به خودي خود جلوه مي كنند و انها هم خلاقيت دارد و رازهاي فراوان دارند و درس حركت سلوك هستند.

شما دور ماه را نگاه مي كنيد چند ستاره هستند كه هر كدام برنامه اي  دارند ما يك پنجم ستاره داريم يك 9 ستاره داريم يك سه تا ستاره  داريم و چند تاي ديگر كه اهل نجوم بهتر مي دانند اينها با ستارگان ديگر فرق مي كنند اين ستارگان 3،5،7،14 تائي قانوني و حسابي دارند اما هر جا ماه برود اينها هم حركت دارند و از ماه جلوه مي گيرند و از نور او استفاده مي كنند.

خداوند خورشيدي خلق كرده است كه ماه از نور آن جلوه نمائي مي كند و خودنمائي مي كند ماه مي آيد يك نوري پيدا مي كد و از نورش ستارگان آسمان استفاده مي كند و جلوه نمايي مي كنند. ماه كه مي رود ستاره جلوه نمائي مي كند.